شما اینجا هستید
سیاسی » کلنگ زنی یا بازی کثیف سیاسی، تبلیغاتی /یادداشتی از ولی حاصل نژاد

دشت لیشتر جولانگاه شرکتهای اقتصادی، دلالان و عرصه تبلیغات سیاسیون شده است و کشاورزان با لوله در دست و گازوئیل بر دوش به دنبال قطره ای آب می گردند.
طرح شبکه آبیاری لیشتر از سال ۱۳۸۳ با هدف انتقال آب از سد کوثر به حدود ۴۰۰۰ هکتار از اراضی مستعد منطقه آغاز گردید.
در این طرح قرار بود تا ۱۸۰۰ هکتار آبیاری بارانی، ۷۰۰ هکتار آبیاری قطره ای و ۱۲۰۰ هکتار آبیاری سطحی (غرقابی) اجرا گردد.
از سال ۱۳۸۳ تا کنون شرکتهای گوناگون آمدند و رفتند، افتتاحیه های رنگارنگی انجام گرفت و دل کشاورزان را خوش کردند ولی دریغ از آبی که آبپاش های مزارع را بگرداند و مردم دعاگویشان باشند.
در اسفند ۹۲ و ۹۳ آقایان خادمی (استاندار) و تاجگردون به بهانه افتتاح و بهره برداری ایستگاه پمپاژ شماره یک دشت لیشتر در منطقه حضور یافتند.
این حضور بیشتر جنبه تبلیغاتی داشت و هیچ گاه کشاورزان بصورت مکانیزه بهره برداریی از طرح و سیستم
آبیاری دشت لیشتر را نداشته اند و
همچنان بصورت سنتی مزارع خود را آبیاری میکنند حال جای شگفتی اینجاست که سیاست بازان با نقشه ای جدید وارد شده اند و طرح قبلی آبیاری دشت لیشتر را نیمه کاره رها کرده و کلنگ ۱۲۰۰ هکتار دیگر شبکه آبیاری را زده اند.
آیا این منطقی است که از چهار ایستگاه پمپاژ دشت لیشتر هیچ کدام وارد مدار آبرسانی نشده اند، کلنگ جای دیگر را بزنند؟
آیا این معقول است که انبوهی از لوله ها و اتصالات و…..در دشت لیشتر پراکنده است، طرحی جدید را آغاز نمایند؟
برای کشاورزان و عموم مردم این سوالات پیش می آید؛
۱ – چرا این زمان و مکان را آقای تاجگردون جهت کلنگ زنی انتخاب کرده است؟
۲ – چرا در این شرایطی که بحران بی آبی ست و در سراسر کشور اولویت آب شرب اعلام شده است، آقای تاجگردون دیار مهندس پاکدل را جهت کلنگزنی پروژه خود انتخاب نموده است؟ و چندین سوال دیگر…..
و اما بازی کثیف سیاسی، تبلیغاتی نماینده آن هم در این زمان و انتخاب دیار مهندس پاکدل جهت کلنگزنی پروژه ۱۲۰۰ هکتاری دشت لیشتر که بر همگان روشن و قابل فهم است که هدف ایشان پاسخ به بعضی از انتقادات مهندس پاکدل و صرفاً تبلیغات آینده اش بوده و هست که البته مردم با بصیرت و بیدار منطقه لیشتر دست آقای نماینده را خوانده و از ایشان استقبالی نکردند تا به آقای تاجگردون رسانده باشند که دیگر حنایش رنگی ندارد.
منطق و عقل و مدیریت حکم می کند جایی که حدود پانزده سال تحت تاخت و تاز ادوات و ماشین آلات بوده را به اتمام برسانند و بعد در باغ سبز دیگری برای کشاورزان همسایه باز نمایند.
تا کی باید کشاورزان و مردم چوب بی تدبیری و بی کفایتی نماینده را بخورند و هر روز سفره زندگی شان کوچک و کوچکتر شود.
در هر گرده همایی می گویند آب مایه حیات است ولی خودشان عرصه حیات را بر کشاورزان و مردم تنگ می نمایند و جالب اینجاست که شعار تدبیر و امید سر می دهند.

ولی حاصل نژاد    پنج مرداد ماه نودوهفت

برچسب ها :

این مطلب بدون برچسب می باشد.

  1. باشتی زاده

    عزیز دل این همه پاکل دل پاک دل میکنی. به خدا. قابل مقایسه نیستن. من یقین دارم. ارای ایشان چهار رقمی نمیشه

شما هم می توانید دیدگاه خود را ثبت کنید

کامل کردن گزینه های ستاره دار (*) الزامی است -
آدرس پست الکترونیکی شما محفوظ بوده و نمایش داده نخواهد شد -

گچ نا | خبری | تفریحی | شخصی | مذهبی